Even de 4e Dan Jiu-Jitsu ophalen.

Op zaterdag 11 december 2010 was weer het Hoger Dan Examen van Jiu-Jitsu gepland. Dat wordt 2 keer per jaar in Wijk Bij Duurstede afgenomen voor Jiu-Jitsu examens vanaf 3e Dan Jiu-Jitsu. Aangezien op formulier staat dat je om 09.30 uur je JBN paspoort dient in te leveren bij Dhr, G. Van Bommel, is het dus vroeg opstaan. Deze laatste is onder andere lid van de Nationale Graden Commissie van Jiu-Jitsu van de JBN.

Het was dus ook nog erg donker toen het wekker-alarm afging …en kmag al verklappen….het was ook alweer errug donker toen ik huiswaarts kwam.

Het helpt namelijk niet echt als je in Heerlen woont en je daarbij ook nog iemand die bijna in Aken woont, Peter Vluggen, moet gaan ophalen. Maar die had ik er wel graag bij natuurlijk, aangezien die mij had bijgestaan met raad en daad tijdens de voorbereiding op dit event. Dan nog even Eric Kuiten ophalen in Eindhoven en dan mocht voorzichtig, met de nadruk op voorzichtig, het gas derop . Peter Mies zou zelf aanrijden en dan Orjan Vink en Antoon Verblanct gelijk meenemen.

De Jiu-Jitsu examens starten om 10.00 uur en ikke stond om 12.00 uur op de lijst. Vanwege slechts 7 kandidaten waren er maar 2 examen commissies. Mijn examen zou dus de slot-akt worden van het examen, dus niemand meer op de mat en alle Rood/ wit geblokte Banders, 6 Dan en hoger, die naar je kijken, tesamen met kandidaten en publiek op de grote tribune. Voor iemand die van acteren houd …de ideale situatie…

Dus mooi op tijd aanwezig, tok en elleboog beschermers thuis vergeten, nog even het werkstuk op de mat gedraaid, en vreemd, je dan toch niet lekker voelen. Helaas was er toch iets met naweeen van een griepje ofzo ingeslopen, want kvoelde me een beetje onwel. Maar dat zou wel veranderen in de loop van de dag. Het ging al wat beter nadat Antoon met me aan de wandel ging en ikke door Orjan met thee en speciale koekjes verzorgd werd.

Maar dan sta je op de mat en je naam word geroepen….stilte…het 30 pagina tellende werkstuk afgeven ter inzage aan de drie examen commissieleden bestaande uit alleen 6 en 7 Danners. Niet de minsten zaten daar aan tafel, initiatief nemer van de Nationale Boersma stage dhr Frans Wessel, voorzitter Dan Graad Commissie zuid Nederland dhr Tony Van Venrooy en de Nationale Jiu-Jitsu Bondscoach Bert Van Haren.

Nou beginnen maar, eerste techniek is even inkomen, maar verder loopt het naar verwachting. Natuurlijk nooit 100 procent tevreden maar zo gaat dat. Na het werkstuk even terug lopen naar de zijkant, zie ik wat duimpjes omhoog weet ik nog. Dan beginnen de vragen, bevrijdingen demonstreren, weren op meerdere atami aanvallen en klem technieken met name ude garami. Maar tegen die tijd gaat helaas toch echt het licht een beetje uit en kan ik me ook niet echt beelden terug halen. De vermoeidheid gaat behoorlijk meespelen en je kunt maar een beperkte tijd in de roode zone verblijven maar gelukkig stoppen, geen vragen meer en gezamenlijk afgroeten. Achteraf is het natuurlijk jammer dat je de technieken waar je zolang op getraind hebt niet kunt laten zien of niet zo flitsend lukken, juist vanwege de grote inspanning die je al hebt moeten doen. Goed van de examinatoren dat ze je het vuur aan de schenen leggen, maar dat ze ook weten en zien wanneer het genoeg is geweest.

Een aantal mensen had al aangegeven dat ze helaas verhinderd waren om te komen kijken, maar kwamen wonderwel mooi opdagen. Zoals bijvoorbeeld Andre Meegdes en onze oud Ere voorzitter en secretaris Dhr. Louis De Matter en hij had zelfs nog zijn vrouw meegenomen, mooi mooi.

Die hebben allemaal kunnen zien dat Shizen Hontai´s eerste leraar, Dhr Wim Van Vorstenbos, die spreekstalmeester is van het Hoger Dan Examen, alle kandidaten en valpartners vriendelijk verzocht zich op te stellen voor de uitslag van het examen.

En dan komt het… ”er is een gezakt helaas”…en zegt niet wie en gaat verder…. geslaagd voor Kata.

Emja, ter verduidelijking ; voor een Hoger Dan Examen moet je eerst voor je Kata slagen en dan mag je een half jaar later terug komen voor werkstuk, technieken en toepasssingen.

Het gaat verder :Geslaagd voor 4e Dan….drie keer zelfs een andere naam, maar dan de verlossing en mag ook ikke de 4e dan voor akkoord gaan tekenen waardoor het geldig wordt.

Dan verder met 5e Dan uitslagen, maar er kwam nog meer aan zo liet Wim Van Vorstenbos doorschemeren. En liet uit de rij van de examinatoren Dhr Barry Van Bommel nog met zwarte band …naar voren stappen en verblijde hem met bevordering tot de 6e Dan. Deze rood/wit geblokte werd hem omgedaan door 8e Danner Mario Den Edel, en dan tesamen met Bert Van Haren, goed strak aangetrokken.

Daarmee van de koek nog niet op, ook dhr Rinus Tegelaar onderging dit lot, maar die was al 6e Dan en werd nu zelfs 7e Dan Jiu-Jitsu. Daarna nog een toespraak, kweet niet meer hoelang ik daar stond maar wel dat ik het niet koud had ….tenminste… een rood hoofd en met zweetdruppels erop….dat was nou het voordeel als je als laatste op examen moet ..

Dan gaan bij afsluiting de examinatoren als eerste de rij geslaagde kandidaten langs om te feliciteren. Bemoedigende woorden over en weer, maar van dhr Mario Den Edel meen ik toch echt gehoord te hebben ; “je hebt pech, kheb gezien dat je het kunt” . Em …en dat zei ie echt niet tegen iedereen, zoveel is zeker. Zou ie dat niet gezegd hebben had ik er vannacht zeker niet minder goed van kunnen slapen.

Dan is het natuurlijk tijd voor de foto´s, zoals altijd na afloop van een examen.

Maarre …waar was nou iedereen ….Ene Eric K. zat blijkbaar zelfs al onder de douche, zo heb ik me laten vertellen. Als Peter Vluggen er niet nog was geweest had ik daar dus wel mooi in mijn uppie gestaan. Gelukkig heeft Orjan die Eric letterlijk onder de douche gehaald, tot hilariteit bij omstanders, en werd mij een nat pak bespaart

Alsnog dus nog wat foto´s maken, hier staan onze eigen Shizen Hontai BoBo´s te praten met de toppers in Jiu Jitsu van Nederland.

Dan statief afbreken, tas inruimen, collega examinatoren die vragen voor een werkstuk-kopie en dan douchen. En dan natuurlijk …eindelijk …even bij-keuvelen met wat nats en zomeer derbij. En dan ineens merk je dat je ergens wat begint te voelen, zo gaat dat als de adrenaline langzaam begint weg te ebben. { nu een dag later is de pijntjes lijst nog wat langer geworden, maar het blijft een vreemde gewaarwording.} Dan is het toch afscheid nemen en proberen de files te omzeilen. Eerst Eric even afzetten en dan nog een uurke naar Peter en 20 minuten naar mezelf toe. En inderdaad, het was alweer donker. Maar nu met een JBN paspoort waar 4e Dan in staat en een diploma rijker, all in a days work.